Wij hebben op woensdagavond 18/4/2012 gemerkt dat ons prinsesje windpokken had, toevallig gezien op dat moment want ze had enkel wat vlekjes op buik en rug. Ik heb nog naar de kinderarts gebeld om te vragen of ik mocht komen, ook al was het al redelijk laat. De kinderarts bevestigde dat Eline windpokken had en ben dan nog snel naar de apotheek van wacht gereden voor de gekende hulpmiddeltjes.
Donderdag 19/4/2012 had ik sociaal verlof genomen voor haar. Als ik haar uit bed haalde bleek dat ze een knobbeltje had op haar borstbeen. Nadat ik Mathias en Wout aan school heb afgezet, ben ik direct doorgereden naar de huisarts voor controle. Bleek dat 1 van de vlekjes ontstoken was en ik moest hier een zalf met antibioticum aan smeren. Op donderdag was ze eigenlijk nog niet ziek, ze was nog vrolijk een speelde zoals anders.
Op vrijdag 20/4/2012 haal ik haar uit bed en haar huid rond het bolletje was wat gezwollen, het bolletje zelf was wel vlakker. Ze begon nu ook zeer hoge koorts te maken, 40-41°C, en ik kreeg die bijna niet naar beneden. Deze enorm hoge koorts komt vaak voor bij windpokken en moet heel goed opgevolgd worden, wat we ook gedaan hebben.
Zaterdag 21/4/2012 haalde ik haar opnieuw uit bed. Ditmaal was de zwelling veel dikker geworden en uitgebreid tot aan de hals en de schouders. Ik heb direct naar de kinderarts van wacht gebeld (in het ziekenhuis) en kon direct komen. Daar bleek al vrij snel dat de ontsteking te zwaar was om thuis te behandelen en ze moest dus gehopitaliseerd worden.
Vrij snel bleek ze besmet te zijn met streptokokken A, volgens de artsen 'een hele vieze beest' ... maar geen enkele keer hebben ze me deftig uitgelegd wat dit precies met haar lichaam deed en wat de mogelijke risico's waren. Integendeel, ze hebben ons tot de laatste moment in de waan gelaten dat het wel goed ging komen met de antibiotica en dat ze hier goed op reageerde ...
Op maandag 23/4/2012 heb ik 's middags nog slaande ruzie gehad met de artsen omdat ik haar wou laten transfereren naar Antwerpen, ik kreeg echt schrik omdat ik zelf zag dat het niet goed met haar ging. Ook dit wilden ze weer tegenhouden. In de late namiddag, rond 17u, wilden ze opnieuw bloed afnemen via haar linkervoet. Eline maakte zich hier enorm kwaad over, begon ook te panikeren. Haar hartslag ging pijlsnel naar boven, 180-190 en zakte niet toen de verpleegster weg was. Ik ben in paniek naar de verpleegpost gelopen om hen terug te halen. Ze had blijkbaar zelf al door dat er iets mis was want ze belde op dat moment de arts om te komen. Eline moest een zuurstofmasker op om haar te helpen ademen, maar ook dat was niet eenvoudig ... ze verzette zich tegen alles. Dan viel het de arts ineens op dat ze toch wel veel vocht ophield en dat ze dringend naar het UZA moest overgebracht worden. Nog steeds kreeg ik geen enkel signaal dat het echt verkeerd liep met Eline en dat ze nu echt in gevaar was, in tegendeel zelfs ... Ze bleven ons in de waan houden dat ze alles nog onder controle hadden !
Dan is eigenlijk alles heel snel gegaan. Opeens kreeg ze een hartstilstand ... ze hebben er haar eventjes terug doorgekregen maar haar hartje begaf het opnieuw. Op dat moment kwam het MUG team al aangestormd en ze hebben nog 45 minuten geprobeerd haar te reanimeren ... tevergeefs.
 
Mijn dochter was een perfect gezond kind, was nooit ziek ... en toch zijn we haar verloren. Reden te meer om aan te nemen dat dit IEDEREEN kan overkomen en zeker niet enkel de zwakkere kindjes !
 
Eline is 2 jaar en 8 maanden geworden ...
 
Pas achteraf heb ik vernomen dat er een vaccinatie bestond tegen windpokken. Ik was pas overgeschakeld naar een nieuwe kinderarts en was met Wout en Eline nog niet bij haar geweest omdat ze nooit ziek waren. De vorige kinderarts heeft NOOIT over de mogelijkheid tot vaccinatie gesproken.
Had ik geweten dat dit bestond en, had ik alle 3 mijn kinderen gevaccineerd om hen te beschermen en had ik Eline nu nog bij mij gehad !